Ya gidersin bir başkası geçirir yada kendin için birşeyler yaparsın ama gerçek bir aşksa ne yapsan fayda etmeyebilir.
Yalnız kalmak belki de yalnız veya sadece sevdiğinle kalabalıklar yordu
Çok sıkıcı ve daha ziyade anlamsız gibi geliyor, değil mi?
İnan bana da öyle geliyor. Yani, neden sürekli bir dertlilik hali?
Ben, normal şartlar altında, etrafında mutsuzluğuyla, mütemadiyen ağlamasıyla bilinen bir insan değilim, sahiden değilim.
Ama şartlar “normal” değil.
Allah beni sınadıkça sınıyor, ailevi sorunlar, ciddi maddi sıkıntılar, ağır manevi yaralanmalar, bir sürü saçmalıkla boğuşuyorum, her gün.
Gençliğimin bu şekilde ellerimden uçup gitmesini ben de istemezdim.
Sonum ne olacak, gerçekten bilemiyorum.